Speaker
Description
در سالهای اخیر، حسگری کوانتومی بهعنوان یکی از ارکان اصلی فناوریهای کوانتومی، پیشرفتهای چشمگیری داشته و بهتدریج به ابزاری توانمند در فیزیک ذرات بنیادی تبدیل شده است. این حسگرها با بهرهگیری از برهمنهی و درهمتنیدگی کوانتومی، امکان اندازهگیری بسیار دقیق کمیتهایی مانند میدانها، نیروها، فرکانسها و فازها را فراهم میکنند؛ دقتی که در بسیاری موارد فراتر از محدودیتهای روشهای کلاسیک است.
در این سخنرانی، پس از مرور کوتاهی بر مفاهیم و دستهبندی حسگرهای کوانتومی، به نقش فزایندهٔ آنها در جستوجوی فیزیک جدید پرداخته میشود. بهویژه نشان داده خواهد شد که چگونه این فناوریها میتوانند در آشکارسازی برهمکنشهای بسیار ضعیف، مانند برهمکنشهای پیشبینیشده در مدلهای مادهٔ تاریک، میدانهای اسکالر سبک، یا نیروهای جدید، نقشی کلیدی ایفا کنند.
بخش ویژهای از سخنرانی به تداخلسنجهای اتمی اختصاص دارد؛ ابزارهایی که بهواسطهٔ حساسیت بالا به شتاب، گرانش و فاز، به گزینهای جذاب برای مطالعهٔ امواج گرانشی، آزمون اصل همارزی، و جستوجوی اثرات فیزیک جدید تبدیل شدهاند. در این راستا، به چند پروژهٔ شاخص ملی و بینالمللی که از تداخلسنجی اتمی در مقیاسهای مختلف استفاده میکنند اشاره خواهد شد.
در ادامه، همکاری بینالمللی Terrestrial Very-Long-Baseline Atom Interferometry معرفی میشود؛ ابتکاری که هدف آن ایجاد تداخلسنج اتمی با فاصلههای بسیار بزرگ برای افزایش حساسیت به سیگنالهای ضعیف ناشی از امواج گرانشی و پدیدههای نوین بنیادی است. اهداف علمی، چشمانداز بلندمدت، و جایگاه این پروژه در تقاطع فیزیک ذرات، گرانش و فناوریهای کوانتومی مورد بحث قرار خواهد گرفت. در پایان، به پیوستن دانشگاه صنعتی اصفهان به این همکاری بینالمللی و فرصتهای علمی و پژوهشی پیشِرو اشاره میشود.
